Irna en René: ‘een vakantietrip en de ontmoeting met “De Gouden Pik”‘

Voor de zomervakantie van 2021 hebben wij “De Kikker” gehuurd, een kajuitboot van acht meter. We zouden met vrienden, die een sloep hebben, een mooie tocht gaan maken. Het vaarplan zag er strak uit, vanuit Aalsmeer via Weesp en de prachtige Vecht naar Maarssen. Dan door tuffen en via de Hollandsche IJssel naar Oudewater om een culturele stop te maken in Gouda.

We meerden in Oudewater af om water te tappen. ‘Dat gaat helemaal niet’, verkondigde de Geelbuiker langs de waterkant met stelligheid (red: een Geelbuiker is een inwoner van Oudewater). ‘De brug in Waddinxveen is het hele weekend gesloten, je kan nu niet naar Gouda.’ We bedankten de man hartelijk voor deze jobstijding, vaarplan overboord.

DE GOK WAGEN

We puzzelden wat op de waterkaartenapp en besloten via de Dubbele Wiericke omhoog naar de Oude Rijn te varen. Tja, alleen een brug met een hoogte van 2,30 meter dreigde roet in het nieuwe vaarplan te gooien. De huurboot had ook een hoogte van 2,30 meter. Voor de zekerheid belden we met het verhuurbedrijf. ‘Nee joh, dat gaat misschien vast wel lukken als je het niet te snel maar langzaam aan doet en het water niet al te hoog staat.’ Kijk met zo’n antwoord krijg je het gevoel dat de verhuurmaatschappij al tijdens het telefoongesprek op zoek gaat naar je betaalde borg.

Vakantietrip Irna en ReneWe besloten de gok te wagen. Eerst maar een ferm kruisje geslagen en met de ogen en billen dicht geknepen onder de brug door. Dat ging bijna helemaal goed op een flinke winkelhaak in de kap na dan. Gelukkig ductape aan boord en was het euvel verholpen. Aan het geslonken saldo van de borg wilden we niet denken om onze vakantie niet te verpesten. We belandden na een aantal sluizen en zelfbedieningsbruggen, die perfect door Irna bediend werden, in Bodegraven. We meerden af, de dames gingen boodschappen doen.

Even later kwam een Bodegraver aangefietst en stapte af. ‘Hebben jullie nog eieren of kaas nodig?’ Ik schudde mijn hoofd, maar het was een vasthoudend typje. Hij begon ongevraagd maar met een aanstekelijk enthousiasme de geschiedenis van Bodegraven te vertellen die begint ergens in de Romeinse tijd. Ik ben er maar bij gaan zitten. Na twintig minuten kende ik de volledige geschiedenis, wist alles van Andrélon en hoeveel kazen er in Bodegraven opgeslagen liggen. Gelukkig droogde de spraakwaterval op en vertrok hij. De dames, sjouwend met boodschappentassen, zagen hem nog net wegfietsen. Lachend vertelden ze: ‘hij vroeg aan ons of wij kaas of eieren nodig hadden, we hebben hem maar naar jou doorgestuurd met de mededeling dat jij altijd heel geïnteresseerd bent in de lokale geschiedenis.’

‘ZIJN JULLIE ER NU AL?’

Irna en Rene varen op De KikkerWe vervolgden onze reis via de Westeinderplas en de ringvaart van de Haarlemmermeer naar Haarlem. Voordat we de stad in konden varen moesten er een paar lage bruggen “genomen” worden. Met in het achterhoofd de afgewaardeerde borgsom, nam ik geen enkel risico en liet Irna bellen naar de brugwachter. Ze legde vriendelijk en haarfijn uit dat ik nog een onnozele beginnende schipper ben op een huurboot die reeds door mij al flink is toegetakeld. Kijk dat werkt, de brugwachter smolt en opende soepel de Buitenrustbrug. ‘Vaar wel een beetje snel door voor de opening van de Langebrug, die kunnen jullie nog net halen.’ Irna bedankte de brugwachter en gaf mij een knipoog; ‘vrouwelijke charme hè?’

Ik gaf een dot gas en concentreerde mij op de steeds nauwer wordende doorvaart richting het centrum van Haarlem. Aan de aangegeven maximum snelheid van zes kilometer per uur heb ik mij en ik beken direct schuld, niet gehouden. De brugwachter had immers toch gezegd tempo te maken? Als een brugwachter dit zegt, doe je dat! In een recordtempo arriveerden we bij de Landbrug en belden weer de brugwachter: ‘Huh, zijn jullie er nu al?’

BEGINNERSGELUK? 

We meerden af naast het Teylers Museum. Aii, een plek zonder stroom. Ik liep naar de andere kant van de Gravestenenbrug en zag dat daar nog één plekje vrij was, achter een boot met de naam “De Gouden Pik”. Ik keek verbaasd naar de naam, ja het stond er echt “De Gouden Pik”. De eigenaar stond te hannesen met een stroomkabel die hij maar niet ingeplugd kreeg. Ik hoorde hem mompelen en wist gelijk dat het een rasechte Rotterdammer was. ‘Lukt het?’, vroeg ik belangstellend. Hij keek me moedeloos aan. ‘Breek me de bek niet open. Nou als je denkt dat het gaat als kakke zonder douwe, heb je het mis, wat een touwtyfus pleurisding.’ Duidelijker kon het in het beeldend Rotterdams niet gezegd worden. Een Amsterdammer heeft ooit gezegd, “Rotterdams is Nederlands waarin woorden niet worden uitgesproken, maar te water worden gelaten”. Nou dat gold zeker hier bij de stroompaal.

Kajuitboot De Kikker aangemeerd

Het lukte, uitgedrukt in Algemeen Beschaafd Nederlands, kennelijk niet. Ik vertelde hem dat het mij in Utrecht eerst ook niet lukte, maar dat je daar de stekker een kwartslag moet draaien. Hij keek mij glazig aan: ‘krijg nou tiete, dat ken toch nie, ik vaar al 25 jaar en heb dit nog nooit meegemaakt.’ Hij volgde mijn advies op en het werkte. Wij manoeuvreerde onze boot achter “De Gouden Pik”. Mijn Rotterdamse vriend stond mij al op te wachten om de touwen aan te pakken. ‘Weet je wat mijn zoon zegt?’, vroeg hij, ‘Zo ouwe, moet je nou nog wat leren van een huursloep, heb ie je mooi uit de brand geholpe, ja toch, niettan? Jij hebt echt een gouwe pik.’ Ik begreep niet wat hij met dit laatste bedoelde. Het zal toch niet echt een ……? Even op Wikipedia opgezocht, het werd me duidelijk “een gouden pik” betekent dat iemand veel geluk en succes heeft in het leven. Wat een mazzel dat ik wist hoe het met die stekker werkte, of valt dit onder (vaar)beginnersgeluk?


Deze column is tot stand gekomen in samenwerking met PassantenPlaatsen Boot (PBB) onder de titel “moet je nou toch eens horen wat wij tijdens het varen hebben meegemaakt”. Ook je verhaal delen? Stuur deze samen met een paar goede foto’s naar: passantenplaatsenboot@gmail.com.  

Gerelateerde artikelen

Word lid van de Varende Vrienden van EOC-nieuwsbrief

De Varende Vrienden van EOC is een bron van informatie: vaartips, onderhoudstrucs en boeiende verhalen van medeschippers.
Via onze nieuwsbrief krijg je de beste artikelen maandelijks in je mailbox.
Gratis en toegespitst op jouw voorkeuren!

Astrid Boogert
Astrid Boogert
Marketing medewerker

Delen