School at Sea 2025-2026: Deel 6 – Nog één trip op de Azoren en dan naar huis

Met het School at Sea-project zeilt een klas van leerlingen op een driemaster de oceaan over en weer terug, een halfjaar lang. In deze blogserie op Varende Vrienden reizen we met ze mee naar de Cariben en verder op avontuur.

LAATSTE STAARTJE VAN DE REIS

Laten we verdergaan waar we waren gebleven. Bij aankomst op de Azoren stopte ook onze derde scheepsovername. Tijdens deze overname was er gestemd op het beste ontwerp voor een kadeschildering. Het is namelijk traditie om in Horta een kadeschildering achter te laten; dit zou geluk brengen voor de tocht naar de volgende bestemming. Aan boord maakten wij, als onderdeel van een praktische opdracht, allemaal ons eigen ontwerp en deze deden mee aan een wedstrijd. De mooiste werd gekozen en de gelukkige begon al snel met schetsen op de kade.

ICONISCH CAFÉ OP HORTA

Ook was het tijd om even met het thuisfront te bellen en een bezoek te brengen aan Peter Café Sport, een wereldberoemd café waar het een oceaanzeilerstraditie is om langs te gaan. Ook dit zou goed geluk brengen voor de oversteek naar de volgende bestemming. Hier werd de nodige merchandise ingekocht en aan boord werd deze geweldige dag afgesloten met een viergangendiner, georganiseerd door het keukenteam van de scheepsovername.

WALVISMUSEUM

Op de Azoren bezochten we nog een superleuk walvismuseum, waar we alles leerden over de walvisjacht rond deze eilandengroep. We maakten een mooie wandeling tussen de heuvels en onze tijd hier vloog voorbij. Zo was het al snel tijd om weer te vertrekken. Voor velen was dit toch wel moeilijk. We vertrokken uit onze laatste buitenlandse bestemming en de volgende keer dat we weer voet aan wal zouden zetten, was pas in Nederland… thuis.

NOG TWEE SCHEEPSOVERNAMES

Onderweg vierden we nog 1 april en Pasen. Dit werd groots aangepakt, met een uitgebreid ontbijt en een uurtje minder school. Ook waren de voorbereidingen voor de laatste twee scheepsovernames in volle gang. Deze zouden vlak na elkaar plaatsvinden, midden in het Engels Kanaal. De rollen werden verdeeld en het nautisch team begon direct met het plannen van de route. Alles om ervoor te zorgen dat we zo soepel mogelijk aankwamen, natuurlijk met zo veel mogelijk zeilen.

BEGROET DOOR DE MARINE

Het was interessant zeilen tijdens de laatste twee scheepsovernames. We begonnen de eerste paar dagen met veel mist en weinig wind. Wanneer het kon, werd elk zeil bijgezet en hielden we de motor uit, wachtend op de wind. Na een paar dagen draaide dit om en nam de wind flink toe. Hierdoor konden we met een comfortabele 10 knopen door het Nauw van Calais varen. Tijdens mijn laatste wacht konden we nog heerlijk met vol tuig over de Noordzee varen. We navigeerden tussen de windmolens door en werden tegemoet gevaren door een Nederlands marineschip.

AANKOMST OP DE KADE

Bij het binnenvaren mocht ik als stuurman de trossen op het achterschip vastleggen en begonnen de eerste traantjes al te rollen. Onze onderwijscoördinator Sander, die in Panama van boord was gegaan, stond ons op te wachten op de kade met een tas vol lekkere snacks. We hielden een filmavond en gingen de laatste paar dagen volop genieten van het samen aan boord zijn. Vrijdag vertrokken we de Waddenzee op om nog even lekker te zeilen. Voor de lol deze keer, zonder ergens heen te moeten. Aan het eind van de dag gooiden we het anker uit en brachten nog één laatste nacht met zijn allen door, slapend in de salon.

TERUGBLIK OP EEN HALFJAAR ZEILEN

De afgelopen zes maanden waren geweldig, een onvergetelijk avontuur. We hebben van alles meegemaakt. Er waren leuke en minder leuke momenten, maar één ding staat vast: we deden het samen. We hebben met zesendertig leerlingen de meest gekke en leuke avonturen meegemaakt. Van het zware weer aan het begin tot de prachtige oversteek. Het zwemmen achter het schip en met dolfijnen in de San Blas, of het carnaval in Mexico.

Mijn persoonlijke hoogtepunt, en volgens mij ook dat van meerdere anderen, is toch wel Dominica. De mooie jungle, een cultuur die wij nog nooit hadden gezien en de vetste watervallen…

BEDANKT AAN IEDEREEN!

Ik ben ontzettend dankbaar voor de groep en alle leden van de crew die deze reis mogelijk maakten. Zonder jullie was School at Sea niet hetzelfde geweest. Ik hoop dat u als lezer genoten heeft van onze blogs; wij vonden het in ieder geval erg leuk om ze te schrijven. Bedankt voor het lezen!

(Dit deel is geschreven door Koen van Gelder)

En zo eindigt deze jaargang van School at Sea 2025-2026 weer met een groep scholieren die op eigen (zee)benen heeft leren staan. Ben je geïnspireerd geraakt, wil je dit ook meemaken of ken je iemand die perfect zou zijn voor deze levensveranderende reis? Bezoek dan de site en begin het avontuur!

Gerelateerde artikelen

Word lid van de Varende Vrienden van EOC-nieuwsbrief

De Varende Vrienden van EOC is een bron van informatie: vaartips, onderhoudstrucs en boeiende verhalen van medeschippers.
Via onze nieuwsbrief krijg je de beste artikelen maandelijks in je mailbox.
Gratis en toegespitst op jouw voorkeuren!

Karlijn Moeskops
Karlijn Moeskops
Onderwijscoördinator / Docent biologie

Delen