De familie Schilder bestaat uit vissermannen. Die beroepslijn gaat terug tot 1490. Toen Patrick tien jaar was ging hij al met zijn vader mee. ‘Op mijn 17e. had ik mijn eigen schip.’ Met zijn twee broers vormt hij een VOF. ‘We hebben twee schepen, we mogen er met drie varen, maar doen dat maar met eentje. Omdat ik liefst met eigen volk vaar, zonder zorg van personeel.’ Zijn vader (80) gaat nog steeds mee het IJsselmeer op. Ze vissen vooral op paling, maar ook op snoekbaars, snoek en wolhandkrab, van mei tot januari. ‘Al veertig jaar met familie.’ Dat blijft zo. ‘Als een van ons stopt, stoppen we allemaal.’
In de rubriek ‘Even Peilen!’ peilen we bij een EOC-lid aan boord hoe het er dagelijks op het vaarwater aan toegaat. Wat valt op en waar lopen – of varen – ze tegenaan? De EOC-peilschaal wordt iedere editie doorgegeven aan de volgende vaarweggebruiker. Zo krijgen we een uniek kijkje op het water vanuit alle verschillende stuurhutten, kajuiten en achterdekken die EOC rijk is.
WAAR LOPEN JULLIE TEGENAAN ALS BEROEPSVISSERS?
‘Wij hebben vooral last van de natuurbeschermingswet. Vissers liggen onder vuur, dat vind ik onterecht. Vissen is bestaand gebruik, al zo’n tweeduizend jaar en dat is altijd goed gegaan. Ingrepen van buitenaf zijn vaak het probleem: sluizen die de visdoorgang blokkeren, gemalen met schoepen die alles stukslaan. De visserij moet inleveren, wij zijn de gemakkelijkste knop om aan te draaien voor de politiek. Terwijl: wij zijn zorgvuldig. Als wij onbedoeld een karper vangen, zetten we hem terug.’
WAT VOOR PROBLEMEN ONDERVINDEN JULLIE BIJ HET VISSEN MET FUIKEN?
‘Die worden vaak overvaren. Platbodems pakken bij een manoeuvre soms net met hun zwaarden onze fuiken die een meter boven de grond staan. Hetzelfde kan gebeuren bij vrachtschepen die naast de vaargeul varen omdat ze daar minder last van stroming hebben. Zij hebben dan flinke schroefschade. En wij hebben er een hoop werk aan. Elke fuik heeft een merk, als dat kwijt is mogen we er niet mee vissen. Onderling overleg zou helpen. Als schippers weten waar de fuiken uitgezet zijn, kunnen ze die ontwijken. En als wij weten wat hun koers is, kunnen we daar rekening mee houden.’
HOE VERHOUDEN JULLIE JE TOT DE PLEZIERVAART?
‘Die zien we vaak op IJsselmeer en Markermeer in de problemen komen. Het is een verraderlijke zee, veel mensen weten niet wat ze doen. Dan varen ze toch uit, omdat ze denken dat het wel kan, al waarschuwen we dat het er over een uur anders uitziet. Het gaat allemaal goed, totdat … Dan vissen wij ze maar weer op en brengen ze terug.
HELPT MODERNE ELEKTRONICA JULLIE BIJ HET VISSEN?
‘Toen AIS verplicht werd, vonden wij dat een probleem: onze collega’s kunnen daardoor precies zien waar wij aan het vissen zijn. Kennis komt voort uit ervaring: ik hou elke dag bij waar ik gevist heb. Hoe de wind was, de maanstand, waterstand, grondsoort. Dat levert, weersafhankelijk, de beste visplekken op. Die wil je niet zomaar delen. Maar AIS geeft heel wat terug. Wij varen om vier uur ’s morgens uit en zien dan op het beeldscherm waar schepen varen, wat hun koers is, waar we elkaar gaan kruisen. Dat is een enorm stuk veiligheid.’
WAT ZOU U WILLEN VRAGEN AAN EEN CHARTERSCHIPPER?
‘Hoe kunnen we beter samenwerken zodat we geen schade maken? Er bestaat inmiddels een app via Facebook, daar meld ik waar ik fuiken plaats. Wat zouden we gezamenlijk nog meer kunnen doen om schade te voorkomen?’
