School at Sea 2025-2026: Deel 2 – De grote oversteek

ZEVENTIEN DAGEN NAAR TENERIFE

Het moment dat we echt op Tenerife aankwamen, is voor mij een moment om nooit meer te vergeten. Tijdens mijn vier-tot-acht-wacht zagen we het eiland langzaam aan de horizon verschijnen. Na zeventien dagen op zee was het heel fijn om weer land te zien! Toen we uit Boulogne-sur-Mer vertrokken, had ik niet verwacht dat we zo lang op zee zouden zitten…

Wij, de zevenendertig jongeren die een halfjaar op de driemaster Thalassa naar het Caribisch gebied en weer terug varen, hebben (eindelijk) onze allereerste etappe afgelegd. Koen had eerder al een blogje geschreven over hoe de eerste periode op zee was. Nu we op Tenerife zijn aangekomen, heb ik de eer om het tweede verslag te schrijven.

SPAANSE SPELLETJES

Na mijn vier-tot-acht-wacht ben ik gaan slapen tot er over de intercom werd gezegd: ‘Jongens en meisjes, wakker worden, we komen zo aan op Tenerife.’ Iedereen haastte zich het dek op en niet veel later was onze allereerste officiële bestemming een feit. We voeren de haven binnen: wat een prachtig eiland. Er waren palmbomen en de bergen waren indrukwekkend. Tijdens onze eerste dagen in Santa Cruz kregen we vrije tijd, zodat we weer met het thuisfront konden bellen.

Ook gingen we op uitwisseling met een Spaanse school. In de ochtend gingen we naar de school en deden spelletjes, leerden traditioneel eten kennen en gingen natuurlijk salsadansen. Daar waren zij een stuk beter in dan wij. In de middag kwamen de Spaanse jongeren aan boord van de Thalassa en deden we dingen zoals spijkerpoepen, touwtrekken en kruiwagen lopen. Daar waren wij dan weer beter in. Iedereen vond het een geslaagde dag. In de dagen erna hebben we contact met hen onderhouden om een potje te voetballen, nummers uit te wisselen of gewoon te kletsen.

BERUCHTE BERG

Een paar dagen later stond de beruchte excursie op de planning. We gingen dit jaar de Alto de Guaraja beklimmen, de op-twee-na-hoogste berg van Tenerife. Het was echt een gave wandeling met bizarre uitzichten. Vanaf de berg konden we de Teide goed bekijken: de vulkaan die het eiland heeft doen ontstaan. Uiteindelijk duurde de wandeling ongeveer acht uur en was het voor de één een stuk beter te doen dan voor de ander. Het was daarom mooi om te zien dat er tassen werden gedragen van de mensen die het zwaarder hadden. Op de terugweg zat iedereen moe, maar zeker voldaan in de bus. Tot slot moesten er op Tenerife natuurlijk Sinterklaascadeautjes gekocht worden, want 5 december zat er aan te komen.

KLAAR VOOR DE GROTE OVERSTEEK

Na elf dagen op Tenerife vertrokken we. De grote vraag was alleen, waarheen? Werd het één van de Kaapverdische eilanden of zouden we toch meteen beginnen met de grote oversteek naar Dominica? Het werd snel duidelijk dat we onze ouders wat langer niet zouden gaan spreken, er was namelijk goede wind en we gingen meteen richting de Cariben! Daarmee begon officieel de grote oversteek.

Tijdens het zeilen hebben we steeds twee dagen school en lopen dan twee dagen wacht. Zelf heb ik de vier-tot-acht-wacht. Tijdens mijn wachtdagen loop ik dan van 4:00 uur tot 8:00 uur en van 16:00 uur tot 20:00 uur wacht. In de ochtend bakken we brood en keren het fruit, zodat het zolang mogelijk goed blijft. In de middag knippen en scheiden we het afval, zodat we dat netjes kunnen weggooien wanneer we aankomen op Dominica.

SINT OP DE THALASSA

Op 5 december besloot de sint om ook even langs de Thalassa midden op de Atlantische Oceaan te gaan. We kregen leuke cadeautjes en een gedicht van de parallelwacht. Ook waren er surprises gemaakt. Allemaal in het thema van de wachttaakjes van de betreffende wacht. Zo kwam er een groente/fruitmand, een oven, een prullenbak en zelfs een toilet langs (voor het taakje van wc’s poetsen). Iedereen had erg zijn best gedaan. Het was een totaal andere Sinterklaas dan thuis, maar ik heb enorm genoten.

DE EERSTE SCHEEPSOVERNAME

Als ik dit schrijf, zijn we al vijftien dagen op zee. We moeten nu nog ongeveer 650 mijl tot Dominica. Dat betekent dat onze allereerste scheepsovername eraan komt. Tijdens de scheepsovername nemen de leerlingen het hele schip over. Voordat de scheepsovername kan beginnen, moet iedereen solliciteren voor een bepaalde functie. Je kunt bijvoorbeeld solliciteren voor kapitein, stuurman, keukenteam, machinist of bootsman, maar je kunt ook zelf een functie bedenken. Als we ongeveer 300-400 mijl voor Dominica zijn, begint het.

Zelf was ik tijdens deze scheepsovername matroos. Dat betekent dat ik gewoon mijn normale vier-tot-acht-wacht loop, maar dan met één van mijn mede-SaS’ers als stuurman, kapitein en bootsman. Naast de nodige nautische functies hadden we ook een fantastisch animatieteam. Zij hebben voor ons een prachtige casinoavond, pubquiz en bonte avond in elkaar gezet. Ook waren de poweryoga en het koffie-uurtje een groot succes.

VOOR ANKER BIJ PORTSMOUTH

Na twintig dagen kregen we rond 16:00 uur land in zicht, opnieuw tijdens mijn wacht. Eerst was het een vage schim, wat eigenlijk meer leek op een wolk, maar al snel zag je de contouren van de bergen tevoorschijn komen. De grote oversteek begon tot een einde te komen. Om 9:00 uur de volgende ochtend zijn we in de baai bij Portsmouth geankerd. Onze kapitein, stuurmannen, bootsmannen en matrozen hebben er samen voor gezorgd dat we de oversteek hebben gehaald en aan zijn gekomen op Dominica, helemaal aan de andere kant van de oceaan. Het was een erg geslaagde scheepsovername.

Op de aankomstdag zorgden we er eerst voor dat het schip er mooi bij lag, daarna mochten we de rest van de dag in het water liggen. Wat een beloning na drie weken op zee! Voor iedereen was het heerlijk om een dagje te chillen en zwemmen. Als kers op de taart hadden we in de avond nog een aankomstfeestje. Iedereen ging helemaal los en de geluidsknop werd volledig opengedraaid.

Dit deel is geschreven door Sara Pfann. In de volgende aflevering in de serie lees je of de geluidsknop inmiddels weer naar beneden is gedraaid, of dat de hele Cariben nog weken mee kon genieten van het feest.